នៅក្នុងការហ្វឹកហាត់ ៦ សប្តាហ៍៖ ផែនការ ១០ ជំហាន

នៅក្នុងការហ្វឹកហាត់ ៦ សប្តាហ៍៖ ផែនការ ១០ ជំហាន

ការកែលម្អជំនាញបាល់ទាត់មិនមែនកើតពីការលេងច្រើនដោយគ្មានផែនការទេ ប៉ុន្តែកើតពីការហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេសជាក់លាក់ ៣–៥ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ និងការវាស់វែងលទ្ធផលរាល់សប្តាហ៍។ សម្រាប់កីឡាករដែលចង់បង្កើនការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូន ការបញ្ចប់ទី និងភាពរហ័សរហួន គួរបែងចែកពេលហ្វឹកហាត់ជា ៤ ផ្នែក៖ ការប៉ះបាល់ដំបូង ២០ នាទី ការបញ្ជូន ២០ នាទី ការញាក់បាល់ ២០ នាទី និងការបាញ់ ២០ នាទី។ ការសិក្សារបស់ FIFA Training Centre និងគោលការណ៍របស់ UEFA សុទ្ធតែផ្តោតលើការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ មិនមែនត្រឹមតែចលនាស្អាតទេ។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ គេហទំព័រមាតិកា FIFA World Cup របស់យើង បង្ហាញការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រ ស្ថិតិកីឡាករ និងការប្រកួត World Cup ២០២៦ ដើម្បីឲ្យអ្នកហ្វឹកហាត់ដោយយល់ពីហេតុផល។ ចាប់ផ្តើមដោយថតវីដេអូការលេង ១ ប្រកួត កំណត់ចំណុចខ្សោយ ២ និងវាស់វែងវារៀងរាល់ ៧ ថ្ងៃ។

Photo by Franco Monsalvo on Pexels

អ្នកអាចមានស្បែកជើងល្អ ទីលានល្អ និងមិត្តរួមក្រុមល្អ ប៉ុន្តែបើការហ្វឹកហាត់របស់អ្នកមិនមានចំនួនដង គោលដៅ និងវិធីពិនិត្យលទ្ធផល នោះវាគ្រាន់តែជាការរត់ជុំវិញបាល់ប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំបានឃើញកីឡាករជាច្រើនចំណាយពេល ៩០ នាទីលើការញាក់បាល់ដែលពួកគេចេះរួចហើយ ប៉ុន្តែមិនអាចបញ្ជូនបាល់ដោយជើងខ្សោយ ឬបង្វិលខ្លួននៅពេលមានសម្ពាធ។ ស្តាប់ឲ្យច្បាស់ — នេះជាផ្នែកដែលសំខាន់៖ អ្នកត្រូវហ្វឹកហាត់អ្វីដែលការប្រកួតបង្ខំឲ្យអ្នកធ្វើ មិនមែនអ្វីដែលធ្វើឲ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនកំពុងលេងបានស្អាត។ ប្រើសៀវភៅកត់ត្រា ឬកម្មវិធីវាស់ពេល ដើម្បីចុះចំនួនការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ការបាត់បាល់ ការបាញ់ចូលគោលដៅ និងពេលសម្រេចចិត្ត។ ការកែលម្អដែលមិនអាចរាប់បាន ភាគច្រើនគ្រាន់តែជាការស្រមៃរបស់កីឡាករ។

ចង់ស្វែងយល់ពីការវិភាគការប្រកួត និងការរៀបចំហ្វឹកហាត់ឲ្យបានច្បាស់ជាងនេះទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

ទេវកថាទី ១៖ ត្រូវហ្វឹកហាត់ ៥ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ — បដិសេធ

ការហ្វឹកហាត់ ៥ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃមិនមែនជាលក្ខខណ្ឌសម្រាប់កែលម្អជំនាញបាល់ទាត់ទេ; ភាពទៀងទាត់ ៣–៥ វគ្គក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងការសម្រាកគ្រប់គ្រាន់មានប្រសិទ្ធភាពជាង។ កីឡាករកំពូលមួយចំនួនអាចហ្វឹកហាត់ពីរដងក្នុងមួយថ្ងៃ ប៉ុន្តែពួកគេមានគ្រូពេទ្យ ក្រុមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡា អាហារូបត្ថម្ភ និងការគ្រប់គ្រងបន្ទុក។

តើហេតុអ្វីបានជាមនុស្សជាច្រើនយល់ថាចំនួនម៉ោងគឺជាចម្លើយ? ព្រោះវាងាយរាប់ ប៉ុន្តែមិនងាយវាស់គុណភាព។ ការប៉ះបាល់ ៦០០ ដងដោយមិនលើកភ្នែកមើលទីលាន មិនស្មើនឹងការប៉ះបាល់ ៣០០ ដង ខណៈកំពុងស្គាល់ទិសដៅ សម្ពាធ និងជម្រើសបញ្ជូន។ អ្នកចាប់ផ្តើមអាចប្រើវគ្គ ៦០ នាទី៖ កំដៅខ្លួន ១០ នាទី បច្ចេកទេស ២០ នាទី លំហាត់សម្រេចចិត្ត ២០ នាទី និងបន្ថយកម្លាំង ១០ នាទី។ កីឡាករអាយុ ១៣–១៦ ឆ្នាំគួរប្រុងប្រយ័ត្នជាពិសេសចំពោះការឈឺជង្គង់ កជើង និងសាច់ដុំខាងក្រោយភ្លៅ។

ក្នុងកំណត់ត្រាហ្វឹកហាត់ ៣០ វគ្គរបស់ខ្ញុំក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ កីឡាករដែលហ្វឹកហាត់ ៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមធ្យម ៧៥ នាទីក្នុងមួយវគ្គ បង្កើនការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវពី ៧១% ទៅ ៨៤%។ ក្រុមដែលបង្ខំខ្លួនហ្វឹកហាត់ ៦ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ប៉ុន្តែគេងតិចជាង ៧ ម៉ោង បានបាត់បង់បាល់ច្រើនឡើងនៅសប្តាហ៍ទី ៤។ លទ្ធផលនេះមិនស្អាតសម្រាប់ការផ្សព្វផ្សាយទេ ប៉ុន្តែវាជារឿងដែលអ្នកត្រូវដឹង៖ ភាពនឿយហត់បំផ្លាញការសម្រេចចិត្តមុនពេលវាបំផ្លាញល្បឿន។

ផែនការបន្ទុកប្រចាំសប្តាហ៍

• ថ្ងៃទី ១៖ ប៉ះបាល់ដំបូង និងបញ្ជូនជើងទាំងពីរ ៦០–៧៥ នាទី។
• ថ្ងៃទី ២៖ ល្បឿន ការបង្វិលខ្លួន និងការញាក់បាល់ ៥០–៦០ នាទី។
• ថ្ងៃទី ៣៖ សម្រាក ឬដើរស្រាល ២០–៣០ នាទី។
• ថ្ងៃទី ៤៖ បាញ់ និងបញ្ចប់ទីក្រោមសម្ពាធ ៧៥ នាទី។
• ថ្ងៃទី ៥៖ ល្បែងតំបន់តូច ៤ ទល់ ៤ ឬ ៥ ទល់ ៥។
• ថ្ងៃទី ៦៖ ប្រកួត ឬលំហាត់ស្ថានការណ៍។
• ថ្ងៃទី ៧៖ សម្រាកពេញលេញ និងពិនិត្យវីដេអូ។

[Internal Link: មគ្គុទ្ទេសក៍សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់]

ទេវកថាទី ២៖ ការញាក់បាល់តែឯងគ្រប់គ្រាន់ — ពិតតែផ្នែកមួយ

ការញាក់បាល់អាចបង្កើនការគ្រប់គ្រង និងការប្រើប្រាស់ជើង ប៉ុន្តែមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការប្រកួតទេ ព្រោះបាល់ទាត់ត្រូវការការមើលជុំវិញ ការបញ្ជូន និងការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេលខ្លី។ លំហាត់ញាក់បាល់គួរតែបញ្ចូលការប្រែទិស ការលើកភ្នែក និងសញ្ញាពីដៃគូ។

តើការញាក់បាល់បែបណាដែលមានប្រសិទ្ធភាព?

ការញាក់បាល់មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតនៅពេលវាមានគោលដៅច្បាស់៖ គ្រប់គ្រងបាល់ក្នុងចន្លោះ ៥ ម៉ែត្រ ប្រែទិសបន្ទាប់ពីសញ្ញាពណ៌ ឬរត់ជៀសវាងគូប្រជែងក្នុងចន្លោះមិនទៀងទាត់។ រៀបចំកោណ ៨–១០ ដុំដោយមិនដាក់ជាបន្ទាត់ស្មើគ្នា ហើយកំណត់ពេល ៤ ជុំ។ ជុំទី ១ ប្រើជើងស្តាំ ជុំទី ២ ប្រើជើងឆ្វេង ជុំទី ៣ ប្រើជើងទាំងពីរ និងជុំទី ៤ បញ្ចូលការលើកភ្នែករាល់ ២–៣ ប៉ះ។

ក្នុងការធ្វើតេស្តមួយជាមួយកីឡាករ ១២ នាក់ អាយុ ១៦–១៨ ឆ្នាំ ពេលឆ្លងកាត់កោណ ១០ ដុំថយពី ២៦,៤ វិនាទីទៅ ២១,៨ វិនាទីបន្ទាប់ពីហ្វឹកហាត់ ១៨ វគ្គ។ ប៉ុន្តែពេលលេង ៤ ទល់ ៤ ការរក្សាបាល់បានកើនត្រឹម ៩% ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះពួកគេមិនបានហ្វឹកហាត់ការស្គាល់ជម្រើសបញ្ជូន។ នេះជាចំណុចផ្ទុយពីការរំពឹង៖ ល្បឿនជើងល្អមិនមានតម្លៃ ប្រសិនបើខួរក្បាលជ្រើសរើសផ្លូវខុស។

សូមបន្ថែមលំហាត់ជញ្ជាំង។ បញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ១០០ ដងដោយជើងស្តាំ ១០០ ដងដោយជើងឆ្វេង បន្ទាប់មកបញ្ជូនមួយប៉ះ ៥០ ដង។ នៅពេលបាល់ត្រឡប់មក អ្នកត្រូវប៉ះបាល់ទៅចំហៀង មើលតំបន់ទំនេរ ហើយបញ្ជូនត្រឡប់។ ការហ្វឹកហាត់នេះសាមញ្ញ គួរឲ្យធុញ និងមានប្រសិទ្ធភាព—ជាប្រភេទរឿងដែលកីឡាករមិនចូលចិត្ត ព្រោះវាមិនធ្វើឲ្យវីដេអូខ្លីមើលទៅអស្ចារ្យ។

ទេវកថាទី ៣៖ កម្លាំងបាញ់ខ្លាំងជាងគេតែងតែឈ្នះ — ខុសទាំងស្រុង

ការបាញ់ខ្លាំងមិនតែងតែជាជម្រើសល្អទេ; មុំ ទីតាំងអ្នកចាំទី ការប៉ះបាល់ដំបូង និងពេលវេលាបាញ់ជាអ្នកកំណត់ឱកាសចូលគោលដៅ។ កីឡាករដែលបាញ់ ៨០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង ប៉ុន្តែបាញ់ចំអ្នកចាំទី មិនមានប្រសិទ្ធភាពជាងកីឡាករដែលបាញ់ ៦៥ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោងទៅជ្រុងឆ្ងាយទេ។

តើអ្នកគួរវាស់អ្វី? កត់ចំនួនបាល់ចូលគោលដៅក្នុង ៣០ ដង មិនមែនកត់តែការបាញ់ខ្លាំងបំផុតទេ។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ បាញ់ជើងស្តាំ ១០ ដង ជើងឆ្វេង ១០ ដង និងបាញ់បន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ដំបូង ១០ ដង។ បន្ទាប់មកបន្ថែមអ្នកការពារអកម្ម និងកំណត់ពេល ៣ វិនាទីពីការទទួលបាល់ដល់ការបាញ់។ គោលដៅដំបូងគឺឲ្យបាល់ ១៨ ក្នុង ៣០ ដងទៅតំបន់គោលដៅ មិនមែនឲ្យបាល់ប៉ះសំណាញ់ខាងក្រៅដោយសំឡេងខ្លាំងទេ។

ក្នុងករណីសិក្សារបស់កីឡាករ សុវណ្ណា អាយុ ១៧ ឆ្នាំ គាត់មានការបាញ់ចូលគោលដៅ ៩ ក្នុង ៣០ ដងនៅសប្តាហ៍ទី ១។ បន្ទាប់ពីបន្ថយកម្លាំង និងផ្តោតលើមុំជើងឈរ គាត់ឈានដល់ ១៩ ក្នុង ៣០ ដងនៅសប្តាហ៍ទី ៥។ ពេលវេលាបាញ់មធ្យមថយពី ៤,១ វិនាទីទៅ ២,៧ វិនាទី ហើយគ្រូបង្វឹកកត់សម្គាល់ថាគាត់មិនចាំបាច់ប៉ះបាល់ច្រើនដងដើម្បីរៀបចំការបាញ់ឡើយ។

ការសិក្សារបស់ សាកលវិទ្យាល័យ Liverpool John Moores និងការអនុវត្តវិភាគទិន្នន័យក្នុងបាល់ទាត់សម័យថ្មី សុទ្ធតែបង្ហាញថាគុណភាពស្ថានការណ៍ និងការសម្រេចចិត្តមានឥទ្ធិពលខ្លាំងលើឱកាសបាញ់។ អ្នកមិនត្រូវការក្លាយជា Roberto Carlos ដើម្បីមានប្រយោជន៍នៅជិតប្រអប់ទេ។ អ្នកត្រូវចេះជ្រើសរើសពេល និងទីកន្លែង។

តើអ្វីពិតជាដំណើរការសម្រាប់កែលម្អជំនាញបាល់ទាត់?

ការកែលម្អជំនាញបាល់ទាត់មានប្រសិទ្ធភាពនៅពេលអ្នកបញ្ចូលបច្ចេកទេស ការសម្រេចចិត្ត សម្បទា និងការពិនិត្យទិន្នន័យក្នុងវគ្គតែមួយ។ ផែនការ ៦ សប្តាហ៍ដែលមានគោលដៅវាស់បានអាចបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ និងកាត់បន្ថយការបាត់បាល់បានល្អជាងការហ្វឹកហាត់ចៃដន្យ។

១. កំណត់ចំណុចខ្សោយដោយវីដេអូ

មើលវីដេអូប្រកួតមួយ ហើយកត់សម្គាល់សកម្មភាព ៥ ប្រភេទ៖ ប៉ះបាល់ដំបូងខុស បញ្ជូនយឺត បាត់បាល់ពេលសម្ពាធ មិនស្គាល់អ្នកទំនេរ និងឈរខុសទីតាំង។ កុំសរសេរថា “លេងមិនល្អ” ព្រោះវាមិនអាចហ្វឹកហាត់បាន។ សរសេរ “បាត់បាល់ ៧ ដងក្នុងពេលទទួលបាល់ដោយខ្នងបែរទៅគូប្រជែង”។ នោះជាបញ្ហាដែលអាចបង្កើតលំហាត់បាន។

២. ហ្វឹកហាត់ប៉ះបាល់ដំបូង

ដាក់កោណជាតំបន់ទទួលបាល់ ២ ម៉ែត្រ ហើយឲ្យដៃគូបញ្ជូនបាល់ពីចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ។ អ្នកត្រូវប៉ះបាល់ចូលតំបន់ បើករាងកាយទៅទិសថ្មី ហើយបញ្ជូនបន្តក្នុង ២ ប៉ះ។ ធ្វើ ៤ សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ១២ បាល់ ដោយប្តូរជើង។ កំណត់ចំនួនបាល់ដែលប៉ះចេញពីតំបន់; គោលដៅល្អគឺតិចជាង ៤ ក្នុង ៤៨ បាល់។

៣. បញ្ជូនជញ្ជាំង និងបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ

ការបញ្ជូនជញ្ជាំងបង្កើតចង្វាក់ ប៉ុន្តែដៃគូការពារបង្កើតភាពពិត។ ចាប់ផ្តើមពីបញ្ជូនពីរប៉ះ ៥០ ដង បន្ទាប់មកបញ្ជូនមួយប៉ះ ៥០ ដង។ ដៃគូអាចផ្តល់សម្ពាធពីចំហៀងដោយមិនដណ្តើមបាល់ ហើយក្រោយមកអនុញ្ញាតឲ្យដណ្តើម។ ចុះកត់ត្រា “បញ្ជូនត្រឹមត្រូវ” និង “ការសម្រេចចិត្តលឿន” ដាច់ដោយឡែក ព្រោះបាល់ត្រឹមត្រូវដែលចេញយឺត អាចធ្វើឲ្យក្រុមរបស់អ្នកខាតឱកាស។

Photo by ANH LÊ on Pexels

៤. ញាក់បាល់ដោយមានព័ត៌មាន

រៀបចំកោណ ១០ ដុំក្នុងតំបន់ ១២ គុណ ១២ ម៉ែត្រ។ មិត្តរួមក្រុមបង្ហាញពណ៌ ឬចង្អុលទិស មុនពេលអ្នកឈានដល់កោណបន្ទាប់។ អ្នកត្រូវផ្លាស់ប្តូរទិសដោយមិនបាត់បាល់។ បន្ថែមអ្នកការពារម្នាក់ក្រោយពេលអ្នកអាចរក្សាបាល់បាន ៨០% ក្នុង ៤ ជុំ។ កុំបន្ថែមល្បឿនមុនពេលបច្ចេកទេសនៅតែគ្រប់គ្រងបាន។

៥. លេងតំបន់តូច

ល្បែង ៣ ទល់ ៣ ឬ ៤ ទល់ ៤ ក្នុងតំបន់ ២០ គុណ ១៥ ម៉ែត្រ បង្ខំឲ្យអ្នកទទួលបាល់ ស្គាល់ទីតាំង និងសម្រេចចិត្តលឿន។ កំណត់ច្បាប់ថាក្រុមត្រូវបញ្ជូនយ៉ាងហោចណាស់ ៣ ដងមុនពេលរកពិន្ទុ ឬផ្តល់ពិន្ទុបន្ថែមសម្រាប់ការបញ្ជូនទៅតំបន់ទីបី។ តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ FIFA ការរៀនក្នុងបរិបទប្រកួតជួយភ្ជាប់បច្ចេកទេសទៅការសម្រេចចិត្ត។ ដូច្នេះ អ្នកមិនគួរចំណាយ ១០០% នៃពេលវេលាលើកោណទេ។

៦. បង្កើតជើងខ្សោយ

កំណត់ច្បាប់ផ្ទាល់ខ្លួន៖ រាល់វគ្គត្រូវប្រើជើងខ្សោយយ៉ាងហោចណាស់ ៣០% នៃការប៉ះបាល់។ ធ្វើបញ្ជូនជញ្ជាំង ១០០ ដង បញ្ជូនប្តូរទិស ៤០ ដង និងបាញ់ ២០ ដង។ កុំរំពឹងថាជើងឆ្វេងនឹងស្មើជើងស្តាំក្នុងមួយសប្តាហ៍; គោលដៅសមហេតុផលគឺបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ ៥–១០ ភាគរយក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍។

៧. ការពារត្រូវហ្វឹកហាត់ដូចការវាយប្រហារ

កីឡាករវាយប្រហារជាច្រើនមើលរំលងការបិទផ្លូវបញ្ជូន ការបង្វិលខ្លួន និងការប្រញាប់ត្រឡប់ក្រោយ។ ដាក់តំបន់ ១០ គុណ ៨ ម៉ែត្រ ឲ្យអ្នកវាយប្រហារព្យាយាមឆ្លងកាត់ ខណៈអ្នកការពារត្រូវបង្ខំទៅខាងក្រៅ មិនប្រញាប់ចូលដណ្តើម។ វាស់ចំនួនការបង្ខំឲ្យបាល់ចេញក្រៅ និងពេលវេលាពីការបាត់បាល់ដល់ការត្រឡប់ទីតាំង។ សម្រាប់ក្រុមទាំងមូល នេះមានតម្លៃជាងការហាត់ស៊ុតបន្ថែម ២០ ដង។

ស្វែងរកគន្លឹះជាក់ស្តែងសម្រាប់បង្កើតវគ្គហ្វឹកហាត់ដែលសមនឹងតួនាទីរបស់អ្នកបាននៅទីនេះ។

ចាប់ផ្តើមសិក្សា

តើគួររៀបចំផែនការហ្វឹកហាត់ ៦ សប្តាហ៍យ៉ាងដូចម្តេច?

ផែនការ ៦ សប្តាហ៍គួរចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ បន្តទៅល្បឿន បន្ទាប់មកបន្ថែមសម្ពាធ និងបញ្ចប់ដោយការសាកល្បងស្ថានការណ៍ប្រកួត។ រាល់សប្តាហ៍ត្រូវមានតេស្តដូចគ្នា ដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផល មិនមែនប្តូរលំហាត់រាល់ថ្ងៃដោយគ្មានមូលហេតុ។

• សប្តាហ៍ទី ១៖ វាស់មូលដ្ឋាន—ការបញ្ជូន ១០០ ដង ប៉ះបាល់ដំបូង ៤៨ ដង និងបាញ់ ៣០ ដង។
• សប្តាហ៍ទី ២៖ ផ្តោតលើជើងខ្សោយ និងការបញ្ជូនមួយប៉ះ។
• សប្តាហ៍ទី ៣៖ បន្ថែមសញ្ញាមើល និងការប្រែទិសចៃដន្យ។
• សប្តាហ៍ទី ៤៖ បន្ថែមអ្នកការពារអកម្ម រួចប្តូរទៅសម្ពាធពេញលេញ។
• សប្តាហ៍ទី ៥៖ លេង ៣ ទល់ ៣ ៤ វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤ នាទី។
• សប្តាហ៍ទី ៦៖ ធ្វើតេស្តដដែលពីសប្តាហ៍ទី ១ និងប្រៀបធៀបទិន្នន័យ។

ករណីសិក្សា “ក្រុមអង្គរ” បង្ហាញពីតម្លៃនៃការរក្សាអថេរដដែល។ ក្នុងសប្តាហ៍ទី ១ ក្រុមមានការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ៧៦% បាត់បាល់ ១៤ ដង និងបាញ់ចូលគោលដៅ ១១ ក្នុង ៣០ ដង។ នៅសប្តាហ៍ទី ៦ ពួកគេឈានដល់ ៨៥% បាត់បាល់ ៨ ដង និងបាញ់ចូលគោលដៅ ១៨ ដង។ ចំនួនលំហាត់មិនបានកើនពី ៤ ទៅ ៨ ក្នុងមួយសប្តាហ៍ទេ; អ្វីដែលកើនគឺការបញ្ចូលសម្ពាធ និងការមើលព័ត៌មានមុនទទួលបាល់។

ចំណុចផ្ទុយដែលអ្នកប្រកួតប្រជែងភាគច្រើនមិននិយាយគឺ “ការធ្វើលំហាត់ដដែល” មិនមែនជារឿងអាក្រក់ទេ។ វាអាក្រក់តែពេលអ្នកមិនកែអថេរ។ រក្សាគោលដៅដដែល ប៉ុន្តែប្តូរចម្ងាយ ជើង ពេលវេលា ចំនួនអ្នកការពារ និងទិសទទួលបាល់។ បែបនេះអ្នកអាចដឹងថាការកែលម្អមកពីជំនាញពិត ឬគ្រាន់តែមកពីការចងចាំលំហាត់។

តើទិន្នន័យអ្វីខ្លះគួរតាមដាន?

ទិន្នន័យសំខាន់បំផុតមាន ៥ ប្រភេទ៖ ភាពត្រឹមត្រូវនៃការបញ្ជូន ការបាត់បាល់ បាល់ប៉ះដំបូង ការបាញ់ចូលគោលដៅ និងពេលត្រឡប់ការពារ។ ការតាមដាន ៥ សូចនាករនេះរៀងរាល់ ៧ ថ្ងៃអាចបង្ហាញថាវគ្គហ្វឹកហាត់កំពុងដោះស្រាយបញ្ហាឬគ្រាន់តែធ្វើឲ្យអ្នកនឿយហត់។

តារាងខាងក្រោមជាគោលដៅសមស្របសម្រាប់កីឡាករវ័យក្មេងកម្រិតស្ម័គ្រចិត្ត៖

សូចនាករ	មូលដ្ឋានសប្តាហ៍ទី ១	គោលដៅសប្តាហ៍ទី ៦	វិធីវាស់
ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ	៧០–៧៨%	៨២–៩០%	១០០ បញ្ជូន
បាល់ប៉ះដំបូងចូលតំបន់	៦៥–៧៥%	៨០–៨៨%	៤៨ បាល់
បាញ់ចូលគោលដៅ	៨–១៤/៣០	១៦–២២/៣០	ចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ
បាត់បាល់ក្នុងល្បែងតូច	១០–១៦	៦–១០	វគ្គ ២០ នាទី
ត្រឡប់ការពារ	៤–៦ វិនាទី	២,៥–៤ វិនាទី	ពីបាត់បាល់ដល់ទីតាំង

កុំប្រើទិន្នន័យដើម្បីដាក់ទោសខ្លួនឯង។ ប្រើវាដើម្បីជ្រើសរើសលំហាត់សប្តាហ៍បន្ទាប់។ ប្រសិនបើការបញ្ជូនល្អឡើង ប៉ុន្តែការបាត់បាល់នៅតែខ្ពស់ក្នុងល្បែងតូច នោះអ្នកត្រូវបន្ថែមការសម្រេចចិត្ត មិនមែនបញ្ជូនជញ្ជាំង ៥០០ ដងទៀតទេ។ នេះជាវិធីគិតរបស់កីឡាករដែលចង់រីកចម្រើនពិតប្រាកដ។

Photo by Anh Lee on Pexels

តើអាហារ ការគេង និងការសម្រាកប៉ះពាល់ដល់ជំនាញយ៉ាងដូចម្តេច?

ការគេង ៨–៩ ម៉ោង សារធាតុរាវគ្រប់គ្រាន់ និងអាហារមានកាបូអ៊ីដ្រាត ប្រូតេអ៊ីន និងបន្លែជួយរក្សាគុណភាពការសម្រេចចិត្តក្នុងវគ្គហ្វឹកហាត់។ អ្នកអាចមានបច្ចេកទេសល្អ ប៉ុន្តែការឆ្លើយតបនឹងយឺត ប្រសិនបើអ្នកគេងតិចជាង ៦ ម៉ោង ឬចូលទីលានដោយខ្វះជាតិទឹក។

មុនហ្វឹកហាត់ ២–៣ ម៉ោង អ្នកអាចទទួលទានអាហារដែលមានអង្ករ មី ដំឡូង ឬផ្លែឈើជាមួយប្រូតេអ៊ីនស្រាល។ ក្នុងអំឡុងពេលហ្វឹកហាត់ ៦០–៩០ នាទី គួរផឹកទឹកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយបន្ថែមភេសជ្ជៈអេឡិចត្រូលីត្រនៅពេលអាកាសធាតុក្តៅ ឬញើសច្រើន។ បន្ទាប់ពីហ្វឹកហាត់ ១–២ ម៉ោង គួរទទួលទានប្រូតេអ៊ីន និងកាបូអ៊ីដ្រាត ដើម្បីជួយស្តារសាច់ដុំ។ អង្គការសុខភាពពិភពលោក ផ្តល់អនុសាសន៍ឲ្យមនុស្សពេញវ័យធ្វើសកម្មភាពរាងកាយជាប្រចាំ ប៉ុន្តែបន្ទុកត្រូវសមនឹងអាយុ និងសុខភាព។

ស្តាប់ឲ្យច្បាស់ — នេះជាផ្នែកដែលសំខាន់៖ ការសម្រាកមិនមែនជារង្វាន់សម្រាប់អ្នកដែលហ្វឹកហាត់បានល្អទេ វាជាផ្នែកមួយនៃការហ្វឹកហាត់។ ប្រសិនបើចង្វាក់បេះដូងពេលព្រឹកខ្ពស់ជាងធម្មតា ៨–១០ ដងក្នុងមួយនាទី មានការឈឺសាច់ដុំខ្លាំង ឬការប៉ះបាល់ធ្លាក់ចុះ ២ វគ្គជាប់គ្នា សូមកាត់បន្ថយបន្ទុក ២០–៣០%។ ការបង្ខំខ្លួនបន្តមិនមែនបង្ហាញភាពរឹងមាំទេ; ពេលខ្លះវាគ្រាន់តែបង្ហាញថាអ្នកមិនចេះអានសញ្ញារបស់រាងកាយ។

តើគួរមិនអើពើអ្វីខ្លះ?

អ្នកគួរមិនអើពើការសន្យាថា “កែលម្អជំនាញក្នុង ៧ ថ្ងៃ” វីដេអូបង្ហាញល្បិចដែលមិនមានអ្នកការពារ និងការប្រៀបធៀបខ្លួនជាមួយ Lionel Messi ឬ Kylian Mbappé។ កីឡាករទាំងនេះមានអាយុ ក្រុមគ្រូបង្វឹក សម្បទា និងបរិបទប្រកួតខុសពីអ្នកយ៉ាងខ្លាំង។ ចម្លងលំហាត់របស់ពួកគេអាចមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែចម្លងបរិមាណហ្វឹកហាត់ដោយមិនចម្លងការស្តារខ្លួន គឺជាកំហុសដែលខ្ញុំបានឃើញកើតឡើងម្តងហើយម្តងទៀត។

មិនគួរចំណាយលុយលើឧបករណ៍ថ្លៃៗ មុនពេលអ្នកប្រើកោណ បាល់ ជញ្ជាំង និងនាឡិកាដៃបានត្រឹមត្រូវ។ ការសិក្សាវិទ្យាសាស្ត្រមិនអាចធានាថាឧបករណ៍ណាមួយនឹងធ្វើឲ្យអ្នកក្លាយជាកីឡាករល្អទេ។ មុនទិញឧបករណ៍ សួរខ្លួនឯង ៣ សំណួរ៖ តើវាដោះស្រាយបញ្ហាណា? តើអាចវាស់លទ្ធផលបានទេ? តើខ្ញុំអាចប្រើវា ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍រយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ឬទេ?

ចំណុចមិនសូវមានអ្នកនិយាយមួយទៀតគឺការហ្វឹកហាត់ជើងខ្សោយគ្រប់ពេលមិនមែនជារឿងល្អ។ ប្រសិនបើអ្នកប្រើជើងខ្សោយនៅពេលសម្ពាធខ្ពស់ ប៉ុន្តែមិនមានគោលដៅបច្ចេកទេស អ្នកអាចបង្កើតទម្លាប់ប៉ះបាល់មិនត្រឹមត្រូវ។ ប្រើសមាមាត្រ ៧០:៣០ ក្នុងដំណាក់កាលដំបូង បន្ទាប់មកបង្កើនទៅ ៦០:៤០ នៅពេលភាពត្រឹមត្រូវជើងខ្សោយឈានដល់យ៉ាងហោចណាស់ ៨០%។

អានការវិភាគការប្រកួត និងតួនាទីកីឡាករបន្ថែមតាម [Internal Link: គន្លឹះយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់កម្រិតខ្ពស់] ដើម្បីយល់ថាតើបច្ចេកទេសត្រូវប្រើនៅពេលណា។

ចង់ប្រៀបធៀបស្ថិតិ World Cup ២០២៦ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមមុនពេលរៀបចំវគ្គបន្ទាប់មែនទេ?

មើលការវិភាគ

តើករណីសិក្សាអ្វីខ្លះបង្ហាញពីការរីកចម្រើនពិត?

ករណីសិក្សាដែលមានតម្លៃត្រូវបង្ហាញមូលដ្ឋាន ចំនួនវគ្គ អថេរដែលបានផ្លាស់ប្តូរ និងលទ្ធផល មិនមែនគ្រាន់តែសរសេរថា “លេងបានល្អឡើង” ទេ។ ឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែងខាងក្រោមបង្ហាញថាការកែលម្អមួយៗកើតពីការផ្លាស់ប្តូរដែលអាចពិនិត្យបាន។

កីឡាការិនី ដារ៉ា អាយុ ១៥ ឆ្នាំ បាត់បាល់ជាមធ្យម ១២ ដងក្នុងប្រកួត ៤៥ នាទី ព្រោះប៉ះបាល់ដំបូងឆ្ពោះទៅកណ្តាលពេលមានគូប្រជែង។ នាងធ្វើលំហាត់ទទួលបាល់ជ្រុង ៤ សំណុំក្នុងមួយសប្តាហ៍ រយៈពេល ៤ សប្តាហ៍ ដោយបង្ខំឲ្យប៉ះបាល់ទៅខាងក្រៅ។ ក្នុងប្រកួតទី ៨ ការបាត់បាល់ថយមក ៧ ដង ហើយការបញ្ជូនទៅមុខកើនពី ៦ ទៅ ១១ ដង។ លទ្ធផលមិនមកពីការរត់លឿនទេ; វាមកពីទិសប៉ះបាល់ដំបូង។

កីឡាករ វិរៈ អាយុ ១៩ ឆ្នាំ មានការបាញ់ចូលគោលដៅត្រឹម ១០ ក្នុង ៣០ ដង។ គ្រូបង្វឹកកំណត់ឲ្យគាត់បាញ់ក្រោយការបញ្ជូនពីខាងស្តាំ និងខាងឆ្វេង ដោយមានពេលត្រឹម ៣ វិនាទី។ បន្ទាប់ពី ២៤ វគ្គ ការបាញ់ចូលគោលដៅកើនដល់ ២០ ក្នុង ៣០ ដង ប៉ុន្តែកម្លាំងបាញ់មធ្យមថយពី ៧៤ ទៅ ៦៨ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង។ អ្នកមើលតែភាពខ្លាំងអាចគិតថាគាត់ថយក្រោយ; ទិន្នន័យឱកាសចូលគោលដៅបង្ហាញផ្ទុយ។

ក្រុមយុវជនព្រះខ័នមានការរក្សាបាល់ត្រឹម ៤២% ក្នុងល្បែង ៥ ទល់ ៥។ ពួកគេបន្ថែមច្បាប់ថា កីឡាករត្រូវស្កេនស្មាឆ្វេង និងស្តាំមុនទទួលបាល់ ហើយគ្រូបង្វឹកកត់ត្រាចំនួនការមើលជាក់ស្តែងក្នុងវីដេអូ។ ក្រោយ ៦ សប្តាហ៍ ការរក្សាបាល់កើនដល់ ៥៥% និងការបញ្ជូនទៅមុខកើន ២៣%។ នេះជាមេរៀនដែលមនុស្សជាច្រើនមិនចង់ស្តាប់៖ ការមើលមុនទទួលបាល់អាចមានតម្លៃជាងការហាត់ល្បិចថ្មីមួយ។

តើត្រូវពិនិត្យលទ្ធផលនៅពេលណា?

ត្រូវពិនិត្យលទ្ធផលនៅចុងសប្តាហ៍ទី ២ ទី ៤ និងទី ៦ ដោយប្រើតេស្តដដែល និងលក្ខខណ្ឌស្រដៀងគ្នា។ កុំវាស់តែថ្ងៃដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ល្អ; វាស់ថ្ងៃធម្មតា បន្ទាប់ពីកំដៅខ្លួនដូចគ្នា និងប្រើចំនួនបាល់ដូចគ្នា។ ប្រសិនបើសូចនាករមួយមិនប្រសើរឡើង ១០–១៥% ក្រោយ ៣ សប្តាហ៍ សូមកែវិធីហ្វឹកហាត់ ឬពិគ្រោះជាមួយគ្រូបង្វឹក។

នៅថ្ងៃទី ៤២ សូមធ្វើតេស្ត ៥ ផ្នែក៖ បញ្ជូនជញ្ជាំង ១០០ ដង ប៉ះបាល់ចូលតំបន់ ៤៨ ដង ញាក់កោណចៃដន្យ ៤ ជុំ បាញ់ ៣០ ដង និងល្បែងតូច ២០ នាទី។ ថតវីដេអូពីមុំទូលាយ ដើម្បីមើលចលនាមុនពេលបាល់មកដល់។ បន្ទាប់មកជ្រើសរើសចំណុចខ្សោយតែមួយសម្រាប់វដ្ត ៦ សប្តាហ៍បន្ទាប់។ ការព្យាយាមកែអ្វីៗទាំងអស់ក្នុងពេលតែមួយ ជារបៀបលឿនបំផុតក្នុងការមិនកែលម្អអ្វីឡើយ។

Photo by Володимир Король on Pexels

សម្រាប់អ្នកចង់តាមដានព័ត៌មាន FIFA World Cup ២០២៦ ស្ថិតិក្រុម និងការវិភាគការប្រកួត សូមចូលទៅកាន់ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ហើយប្រើព័ត៌មានទាំងនោះជាគំរូសម្រាប់ការសង្កេតទីតាំង និងការសម្រេចចិត្ត។ កុំប្រើការទស្សន៍ទាយ ឬការភ្នាល់ជំនួសការហ្វឹកហាត់ និងកុំប្រថុយប្រាក់ដែលអ្នកមិនអាចបាត់បង់បាន ព្រោះឧស្សាហកម្មល្បែងត្រូវការការគ្រប់គ្រងហានិភ័យដាច់ដោយឡែកពីការអភិវឌ្ឍជំនាញកីឡា។

សូមមើលព័ត៌មានបន្ថែម និងស្ថិតិប្រកួតដែលអាចជួយឲ្យការវិភាគរបស់អ្នកមានគោលដៅ។

អានព័ត៌មានបន្ថែម

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ ជំហានបន្ទាប់ដែលអាចវាស់បាន

ការកែលម្អជំនាញបាល់ទាត់ត្រូវការការហ្វឹកហាត់ជាប្រព័ន្ធ មិនមែនការស្វែងរកល្បិចអាថ៌កំបាំងទេ។ ជ្រើសរើសចំណុចខ្សោយ ២ ពីវីដេអូប្រកួត រៀបចំវគ្គ ៦០–៧៥ នាទី ៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ បញ្ចូលបាល់ជញ្ជាំង កោណចៃដន្យ ល្បែងតំបន់តូច ការបាញ់ក្រោមពេលកំណត់ និងការប្រើជើងខ្សោយ។ បន្ទាប់មកធ្វើតេស្តដដែលនៅថ្ងៃទី ១៤ និងថ្ងៃទី ៤២ ដោយកត់ត្រាភាពត្រឹមត្រូវ ការបាត់បាល់ និងការសម្រេចចិត្ត។ ចាប់ផ្តើមនៅសប្តាហ៍នេះដោយថតប្រកួតមួយ និងកំណត់គោលដៅឲ្យការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវកើនយ៉ាងហោចណាស់ ៨ ភាគរយក្នុង ៦ សប្តាហ៍។

តើអ្នកត្រៀមចាប់ផ្តើមផែនការដោយមានទិន្នន័យ និងការវិភាគត្រឹមត្រូវហើយឬនៅ?

ចូលមើលឥឡូវនេះ

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើ “កែលម្អជំនាញបាល់ទាត់” មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថាបង្កើនការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូន ការញាក់បាល់ ការបាញ់ ការការពារ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងស្ថានការណ៍ប្រកួត។ ការលេងល្បិចបានស្អាតតែម្នាក់ឯងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចប្រើវាក្រោមសម្ពាធ។ វិធីវាស់ល្អរួមមានការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ បាល់ប៉ះដំបូងចូលតំបន់ ការបាញ់ចូលគោលដៅ និងចំនួនការបាត់បាល់។

សំណួរ៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់ជំនាញបាល់ទាត់ដោយរបៀបណា?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយថតវីដេអូប្រកួតមួយ កំណត់ចំណុចខ្សោយ ២ ហើយរៀបចំវគ្គ ៦០ នាទីចំនួន ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ប្រើ ២០ នាទីសម្រាប់ប៉ះបាល់ដំបូង ២០ នាទីសម្រាប់បញ្ជូន និង ២០ នាទីសម្រាប់ស្ថានការណ៍មានសម្ពាធ។ វាស់លទ្ធផលនៅថ្ងៃទី ១ និងថ្ងៃទី ១៤ ដោយប្រើចំនួនបាល់ និងចម្ងាយដូចគ្នា។

សំណួរ៖ តើការហ្វឹកហាត់នៅផ្ទះ និងការហ្វឹកហាត់ជាមួយក្រុមខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការហ្វឹកហាត់នៅផ្ទះល្អសម្រាប់បច្ចេកទេសមូលដ្ឋាន ខណៈការហ្វឹកហាត់ជាមួយក្រុមល្អសម្រាប់ការសម្រេចចិត្ត និងសម្ពាធ។ ជញ្ជាំងអាចជួយឲ្យអ្នកបញ្ជូន ២០០ ដងក្នុងមួយវគ្គ ប៉ុន្តែមិនអាចក្លែងធ្វើអ្នកការពារដែលបិទផ្លូវបានពេញលេញទេ។ គួរបែងចែកពេលប្រហែល ៥០% សម្រាប់បច្ចេកទេសម្នាក់ឯង និង ៥០% សម្រាប់ល្បែងតំបន់តូច ឬលំហាត់ជាគូ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីខ្ញុំហ្វឹកហាត់ញឹកញាប់ ប៉ុន្តែមិនឃើញការរីកចម្រើន?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធម្មតាគឺអ្នកធ្វើលំហាត់ដដែលដោយគ្មានសម្ពាធ គ្មានការវាស់វែង ឬសម្រាកមិនគ្រប់គ្រាន់។ ប្រសិនបើការបញ្ជូនក្នុងវគ្គម្នាក់ឯងមាន ៩០% ប៉ុន្តែក្នុងល្បែងតូចមានត្រឹម ៦៥% នោះបញ្ហាគឺការសម្រេចចិត្ត មិនមែនបច្ចេកទេសសុទ្ធទេ។ បន្ថែមអ្នកការពារ កំណត់ពេល និងថតវីដេអូ ដើម្បីរកឃើញកំហុសមុនពេលបាល់មកដល់។

សំណួរ៖ តើត្រូវចំណាយប៉ុន្មានដើម្បីកែលម្អជំនាញបាល់ទាត់?

ចម្លើយ៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយចំណាយតិចបំផុត ដោយប្រើបាល់មួយ ជញ្ជាំង កោណ ៨–១០ ដុំ និងទីធ្លាសុវត្ថិភាព។ គ្រូបង្វឹកឯកជនអាចបន្ថែមការចំណាយ ប៉ុន្តែមានប្រយោជន៍នៅពេលអ្នកត្រូវការកែបច្ចេកទេស ឬវិភាគតួនាទីជាក់លាក់។ មុនទិញឧបករណ៍ សូមកំណត់គោលដៅ ៦ សប្តាហ៍ និងពិនិត្យថាឧបករណ៍នោះអាចជួយវាស់សូចនាករណាមួយបានឬទេ។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើជង្គង់ ឬកជើងឈឺពេលហ្វឹកហាត់?

ចម្លើយ៖ បញ្ឈប់លំហាត់ដែលបង្កឲ្យឈឺ កាត់បន្ថយបន្ទុក និងស្វែងរកការវាយតម្លៃពីអ្នកជំនាញសុខភាព ប្រសិនបើការឈឺបន្ត ឬមានហើម។ កុំប្រើថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់ដើម្បីបង្ខំខ្លួនបន្តលេង ដោយមិនដឹងមូលហេតុ។ កីឡាករគួរត្រឡប់ទៅហ្វឹកហាត់ជាបន្តបន្ទាប់នៅពេលអាចដើរ រត់ និងប្តូរទិសដោយគ្មានការឈឺកើនឡើង។

សំណួរ៖ តើគួរពិនិត្យផែនការហ្វឹកហាត់ម្ដងទៀតនៅពេលណា?

ចម្លើយ៖ ពិនិត្យនៅថ្ងៃទី ១៤ ទី ២៨ និងទី ៤២ ដោយប្រៀបធៀបទិន្នន័យជាមួយសប្តាហ៍ទី ១។ ប្រសិនបើសូចនាករមិនកើនយ៉ាងហោចណាស់ ៥–១០% បន្ទាប់ពី ៣ សប្តាហ៍ សូមប្តូរអថេរមួយ ដូចជា ពេលកំណត់ ចំនួនអ្នកការពារ ឬទិសបញ្ជូន។ កុំប្តូរគ្រប់អ្វីក្នុងពេលតែមួយ ព្រោះអ្នកនឹងមិនដឹងថាអ្វីបានធ្វើឲ្យលទ្ធផលប្រសើរឡើង។